O inicio da Idade dos Metais sitúase hai 7.000 anos, cando os seres humanos comezaron a fundir e forxar os metais para construír obxectos. O primeiro metal utilizado foi o cobre debido a que se podía encontrar facilmente na superficie. Máis tarde utilizaron o bronce (aleación de cobre e estaño) e finalmente o ferro. O uso dos metais permitiulles construír armas, adornos e obxectos máis resistentes que as de pedra.

As aldeas situadas próximas ás minas foron crecendo ata chegar a ser poboados, que máis tarde convertiríanse en cidades. Seguían estando protexidas con murallas e as vivendas eran pequenas, construídas con adobe ou pedra e teitos de palla. Os inventos máis destacables foron:

A roda, que mellora o transporte por terra xa que permite construír carros para o transporte de mercancías e personas.
A vela, que facilitoulle aos barcos aproveitar a forza do vento para desprazarse.
O arado, que permite arar a terra con máis eficiencia.

Nesta época tamén xurde o comercio e os comerciantes, sobre todo co metal. Os asentamentos que estaban situados nas rutas comerciais enriquecéronse e comenzaron as loitas para controlar as zonas esas zonas. Debido a isto, algunhas personas especializáronse en defender as cidades, aparecendo así os soldados. Os habitantes das cidades contaban cun xefe, que os protexía en caso de ataque.