As vangardas na literatura galega (2). Hilozoísmo. Amado Carballo.

As vangardas na literatura galega (2). Hilozoísmo. Amado Carballo.

1. Principal representante

   • Luís Amado Carballo (1901-19279

2. Características

   • A imaxe é o elemento máis importante. Unha imaxe por si mesma xustifica un poema.
   • Asume a tradicion paisaxística do XIX (Rosalía) e tamén dos autores de comezos do XX (Noriega), combinada coas imaxes e metáforas propias das vangardas
   • Poesía sensual na que predominan as sensacións, sobre todo as percibidas pola vista e oído, pero calquera dos sentidos pode servir ao poeta para o seu propósito.
   • Métrica sinxela de inspiración popular: predominio do octosílabo e da rima asonante

3. Tres denominacións

   • Hilozoísmo ou animismo
     • debido á case continua personificación da paisaxe
   • Imaxinismo
     • polo uso de imaxes plásticas e gozosas, encadeadas.

4. Influencias

   • Ultraísmo
     • A imaxe como motor do poema
   • Modernismo
     • volta á natureza, á paisaxe, ás cores e aos sons.

5. Continuadores

   • O Hilozoísmo e Amado tiveron moita influencia en autores posteriores pero tamén nos contemporáneos
     • Blanco Amor
     • Augusto César
     • Euxenio Montes
     • Xulio Siguenza
     • Álvarez Blázquez
     • Iglesia Alvariño
     • Ánxel Sevillano

6. Luís Amado Carballo (PONTEVEDRA 1901-1027)

   • Datos biográficos
     • Mestre e xornalista
   • Características da súa obra
     • Poesía especializada na paisaxe das terrras de Lérez, de forma humanizada.
     • Combina elementos autitivos e visuais (imaxes e sons)
     • Aparece con maior frecuencia o campo que a mariña
     • Na súa poesía non hai presenza do elemento humano, pero a natureza aparece humanizada.
     • O impresionismo descritivo, a riqueza cromática e o sensorialismo lúdico son trazos de vangarda
     • Malia o impresionismo, a estrutura é complexa
     • Conservador na métrica (predominio de versos asonantes de arte menor)
     • O seu gusto pola metáfora é un trazo de orixe ultraísta. En ocasións é o centro do poema. Outras veces máis tradicionalista, como Noriega
     • Brevidade, riqueza imaxiniste einstantaneísmo vencellado ao ultraísmo
     • A sensorialidade é a característica máis salientable. Fala aos sentidos, non ao entendemento
     • Non podemos falar da supresión do sentimento que caracteriza ás vangardas, quizais pola influencia do saudosismo. En Amado aparecen sentimentos pero que moitas veces son só sensacións, viasuais ou auditivas
   • Obras
     • poesía
       • Proel, 1927
       • O galo, 1928 (póstuma)
     • prosa
       • Malíaxe, 1922
         • Carácter bastante pueril. Galego moi forzado e diferencialista
       • Os pobres de Deus, 1925
         • Novela que transcorre nun asilo entre anciáns que pasan os días e lembran con nostalxia os tempos pasados
         • Protagonizada por Pedro Lueiro, perdidos os bens nun preito de foros, houbo de ingresar no asilo. Desde ese día manifesta a súa xenreira pola felicidade dos que viven fóra
         • Coprotagonista é o único residente co que Pedro sente afinidade, Cibrán do Estevo, antigo patrón dun bergantín.
         • A historia ten certos trazos himorísticos

7. Precedentes máis inmediatos do hilozoísmo

   • J. Bautista Andrade, co que algúns críticos sinalan proximidade e mesmo calcos
   • a lírica paisaxística de Cabanillas e Noriega
   • Rosalía
   • A lírica medieval galego portuguesa