Poesía de vangarda. Características, autores e obras.

Poesía de vangarda. Características, autores e obras.

1. Vangarda: conxunto movementos artísticos europeos (1910-1930) con afán de ruptura. Actitude provocativa.

   • Galicia: Grupo Nós abre as portas. Xeración do 25 (novecentistas/xeración do 22)
     • Revistas: Yunque, Alfar, Ronsel... Manifesto Máis alá (1922) de Manuel Antonio e Álvaro Cebreiro.
     • Movemento non tan rupturista. Vangarda plena (Manuel Antonio=creacionismo e Cunqueiro=surrealismo) e vangarda enxebre (Amado Carballo=hilozoísmo, Bouza Brey e Cunqueiro=neotrobadorismo)
       • Neotrobadorismo: cantigas medievais (1928), reformulación de estilos e temas da tradición medieval + imaxes da poesía moderna.
         • Tendencia innovadora: Bouza Brey (Nao senlleira, 1933); Cunqueiro (Cantiga nova...,1933 - Dona do corpo delgado, 1950)
         • Tendencia máis mimética: Álvarez Blázquez (Cancioneiro de Monfero, 1953)
       • Hilozoísmo: (imaxinismo) presenza da natureza e sensualidade. Amado Carballo (Proel, 1927 - O galo, 1928 póstumo). Sucesión de imaxes, natureza humanizada, rima e metros tradicionais.
       • Creacionismo: Manuel Antonio (De catro a catro, 1928). Léxico mariñeiro, sucesión de imaxes... 19 poemas = viaxe marítima, noite, pesimismo... Poesía con sentimento.
       • Surralismo: Cunqueiro (Poemas do si e do non, 1933), automatismo.
       • Cubismo: Cunqueiro (Mar ao norde, 1932)
       • Lorca: poeta alófono (Seis poemas galegos, 1935)
       • Ultraísmo: Euxenio Montes (Versos a tres cás o neto, 1930)
       • Luís Pimentel: Sombra do aire na herba, 1959